Nora van Arkel

Nora van Arkel (1992) schrijft fictie, essays, toneel en theatertekstkritieken. Daarnaast is ze redacteur bij Hard//hoofd en spendeert ze haar dagen met onderzoeken hoe verschillende tekstvormen elkaar kunnen informeren.

Notulen naar herinnering

Verslag van bewonersbijeenkomst.

Hanna Bervoets

Hanna Bervoets (1984) is schrijver, essayist en scenarist. Ze schreef zeven romans. In 2017 won ze de BNG Bank Literatuurprijs voor Ivanov, en de Frans Kellendonk-prijs voor haar gehele oeuvre. Welkom in het Rijk der zieken is haar meest recente roman.

Denkt u dat Samoa’s niet kunnen skiën?

Antwoord op een afwijzingsbrief

Sanne Bloemink

Sanne Bloemink is journalist en schrijver. Voor onder meer De Groene Amsterdammer schrijft ze over uiteenlopende onderwerpen, van onderwijs tot geluk tot het Antropoceen.

‘Jouw geschiedenis, jouw DNA!’

Script voor zintuiglijke welkomstervaring bij toegang encyclopedie Antarctica, onderdeel van pilot voor medewerkers van DNA SS (DNA Storage Solutions)

Fiep van Bodegom

Fiep van Bodegom is redacteur van De Gids. Ze schrijft regelmatig voor De Groene Amsterdammer en NRC, doorgaans over literatuur. Daarnaast publiceerde ze essays, proza en vertalingen.

Zeewierdagen

Dagboekfragmenten van een jonge vrouw op Antarctica.

De verborgen historie van Cleo Sanntag

Inleiding bij de biografie van Cleo Sanntag, twintig jaar na de eerste editie.

Else Boer

Hard//hoofd Else Boer (1991) schrijft korte verhalen en artikelen. Het liefst brengt ze haar dagen lezend en schrijvend door, maar om niet helemaal te vervreemden van de maatschappij is ze docent Nederlands op een middelbare school. Daar probeert ze haar leerlingen vooral het zeggen van ‘hij wilt’ af te leren. In de tussenuren werkt ze aan haar debuutroman.

Dodenvloten en boilersuits

Interview met Antarctica’s retroband The Useless Youth voor The Antarctic.

Heidi Dorudi

Heidi Dorudi is filosoof, intersectioneel feminist, schrijver en projectmanager. Publiceert op dorudi.nl. Heidi schrijft aan haar eerste boek Metafysica en Kritiek bij Hannah Arendt: Over de mogelijkheid van vrijheid en verantwoordelijkheid in het politieke handelen.

Het ware beeld van de geschiedenis van Antarctica (1)

Deel 1 van een tweedelig seminar

Het ware beeld van de geschiedenis van Antarctica (2)

Deel 2 van een tweedelig seminar

Lisa Dupuy

Lisa Dupuy is freelance journalist voor onder meer de NRC. Ze maakte de multimediale productie congosgold.com over de Congelese goudhandel en heeft onderzoek gedaan naar de rol van Nederland in de internationale wapenhandel.

De Afsmeltmissie

Overwegingen bij een verzekeringsclaim.

Rob van Essen

Rob van Essen (1963) is schrijver, vertaler en recensent Angelsaksische literatuur voor NRC Handelsblad. Met zijn meest recente roman De Goede Zoon won hij de Libris Literatuur Prijs.

Drink wat met de Maanman

Een kroeggesprek op de Zuidpool.

Rodaan Al Galidi

Rodaan Al Galidi (1971) is dichter en prozaschrijver, hij studeerde in Irak af als bouwkundig ingenieur en kwam in 1998 in Nederland, waar hij asiel aanvroeg. Het asiel werd geweigerd en hij is uitgeprocedeerd. Al Galidi leerde zichzelf Nederlands en begon met schrijven. In 2007 kreeg hij een voorlopige verblijfsvergunning in Nederland. Hij ontving onder meer El Hizjra-literatuurprijs en de J.C. Bloemprijs. Zijn meest recente boek is de dichtbundel Neem de Titel Serieus.

De Laatste Pinguïn

Voordracht ter ere van de opening van het eerste Puck-warenhuis in Upper McMurdo.

Marjolijn van Heemstra

Marjolijn van Heemstra studeerde af in de Godsdienstwetenschappen. Ze is schrijver, en documentaire-en theatermaker. En een genuanceerde activist.

Abrahamisten van Antarctica

Opening van de wereldvergadering van Abrahamisten

Thomas Hogeling

Thomas Hogeling (1986) is schrijver, journalist en videomaker. Onder meer voor de Volkskrant, De Speld en de VPRO.

Bekijk het verleden van Antarctica niet door een bril van het heden

Opinie

Auke Hulst

Auke Hulst (1975) is romanschrijver, journalist en muzikant. Hij schreef negen boeken. Hij won met zowel Slaap zacht, Johnny Idaho als En ik herinner me Titus Broederland de Harland Awards Romanprijs voor beste sciencefictionroman, en met Motel Songs de Bob den Uylprijs voor beste reisboek. Zijn meest recente werk is Zoeklicht op het gazon.

“LichtLand”™

Een geannoteerd shooting script van een netwerk-implantaatpromo voor “LichtLand”™

Het IJsgetij

Een bar, een ontmoeting en een complot.

Sicco de Knecht

Sicco de Knecht (1987) is hoofdredacteur van ScienceGuide en deed een promotie in de neurowetenschappen (Universiteit van Amsterdam). Naast hoger onderwijs en wetenschap is hij geïnteresseerd in maatschappelijke thema's, en podcasts natuurlijk.

Interview met de Laatste Eco-Engineer

Een stekelig gesprek met Clarice Winterberg

Emy Koopman

Emy Koopman is schrijver, onderzoeksjournalist en gepromoveerd literatuurwetenschapper. Haar eerste roman, Orewoet, verscheen in 2016 bij Prometheus en werd genomineerd voor de Fintro Literatuurprijs en de Bronzen Uil. Ze werkt aan een tweede roman.

De Adam en Eva van Antarctica

Interview in Antarctica nu - jubileumeditie.

Kiza Magendane

Kiza Magendane is schrijver, voor onder meer NRC en De Groene Amsterdammer, en beleidsondernemer die zich bezig houdt met burgerschap, identiteit, globalisering en Afrika in de wereld.

Bekentenis van een vechtende nazaat

Een dagboekfragment

Onzichtbare muren hebben een ingang

Hoofdstuk uit Zuid-Antarctica, een geschiedenis.

Jelmer Mommers

Jelmer Mommers (1987) is journalist. Hij schrijft voor De Correspondent over klimaatverandering. In 2019 verscheen van hem Hoe gaan we dit uitleggen – Onze toekomst op een steeds warmere aarde. In dat boek komt de kolonisatie van Antarctica niet voor.

Grip of het gebrek daaraan

Aantekeningen van romancier Éric Vaye, schrijver van dé familiegeschiedenis van Antarctica, bezorgd door zijn redacteur

Thomas Muntz

Thomas Muntz is onderzoeksjournalist voor Platform voor onderzoeksjournalistiek Investico, daar doceert hij ook in de masterclass onderzoeksjournalistiek. Hij is tevens docent politieke filosofie en liberal arts aan de Universiteiten van Amsterdam en Tilburg. Thomas is initiatiefnemer van Project Antarctica.

De tijd van voor onze tijd

Over religie & wetenschap in de vroege geschiedenis van Antarctica

De Indringers

Een wijsgerige beschouwing van het Nieuw Biskaje-incident.

Rik Peters

Rik Peters (1989) studeerde filosofie en klassieke talen in Amsterdam (UvA en VU) en in Venetië (Ca’Foscari). Sinds september 2016 doet hij aan de University of Chicago promotieonderzoek naar het snijvlak tussen wetenschap, literatuur en filosofie in Hellenistisch Griekenland.

Operatie McMurder

Memorandum over spookuitdrijvingen in de suburbs van Antarctica

Linda van der Pol

Linda van der Pol is cultuurhistoricus en neerlandicus. Redactielid van Platform Investico. Eerder werkte ze voor De Groene Amsterdammer en voor Nederlandse hogeronderwijsbladen.

De Shetland-prinses

Een expeditierapport [uittreksel].

Jan Postma

Jan Postma (1985) werkt als journalist en fotograaf. Sinds 2010 schrijft hij voor De Groene Amsterdammer over onder meer literatuur, fotografie en beeldende kunst. In het voorjaar van 2017 verscheen zijn essaybundel Vroege werken.

Wilde Aardbeien

Aantekeningen bij een zeereis naar Antarctica

Aafke Romeijn

Aafke Romeijn (1986) zingt, schrijft, twittert en blogt over politiek, feminisme, haar kat Henk en pulp-tv. In april 2018 kwam haar debuutroman Concept M uit bij De Arbeiderspers, in mei 2019 verscheen haar nieuwe album M, de soundtrack bij het boek.

Het Rio Grande-Verdrag

Een Wikipedia-pagina over de Antarctische oorsprong van non-humaan recht

Kasper van Royen

Kasper van Royen (1983) studeerde Wijsbegeerte in Amsterdam en schrijft korte verhalen, columns en zo nu en dan een gedicht. Zijn meest recente roman is En toen kwam Annika.

Pinguïnperikelen

Overpeinzingen uit een pinguïnpretpark.

Willy van Strien

Willy van Strien is freelance wetenschapsjournalist en schrijft onder meer over natuur en biologisch en medisch onderzoek

De stank is niet te harden

Bericht van bioloog Janna de Wit aan entomoloog Frederika Smit in Tromsø, Noorwegen

Babah Tarawally

Babah Tarawally, Sierra-Leoons-Nederlandse schrijver en gespreksleider die zich inzet voor onafhankelijke media in ontwikkelingslanden. Als columnist bij dagblad Trouw schrijft hij over (verborgen) discriminatie en racisme. Gevangen in zwart wit denken is zijn meest recente boek.

Lunchen in Mofou

Een reportage uit de hoofdstad.

Jaap Tielbeke

Jaap Tielbeke (1989) werkt sinds 2015 op de redactie van De Groene Amsterdammer. Hij schrijft vooral over klimaatverandering, sociale bewegingen en democratische vernieuwing. Ook publiceerde hij, onder meer, over de ideologie van filantrokapitalisten en de verwording van WikiLeaks.

De Goede Verliezer

Overpeinzingen na een mislukte campagne

Jeroen Trommelen

Jeroen Trommelen (1956) is hoofdredacteur van platform voor onderzoeksjournalistiek Investico. Hij is onderzoeksjournalist, auteur van journalistieke boeken en voormalig bestuurder en voorzitter van de Nederlands-Vlaamse Vereniging voor Onderzoeksjournalistiek VVOJ. Tot augustus 2016 werkte hij als onderzoeksverslaggever bij de Volkskrant.

Roesland

0.1 Voorwoord:
De ondermijning van Roesland
身心自由

Wytske Versteeg

Wytske Versteeg (1983) is schrijver en politicoloog, momenteel is ze verbonden aan de Urban Futures Studio, Universiteit Utrecht. Ze publiceerde de romans Quarantaine, Boy, De Wezenlozen en het non-fictieboek Dit is geen dakloze.

Het donker en de mens

Misdaad, kennis en burgerschap op het vroege Antarctica

Louise Fresco en Simon Vink

Niña Weijers

Niña Weijers schrijft voor de De Groene Amsterdammer en is redacteur bij De Gids. Ze debuteerde met haar roman De consequenties, die o.a. werd bekroond met de Anton Wachterprijs, de Gouden Boekenuil Publieksprijs en de Lucy B. en C.W. van der Hoogtprijs. In juni 2019 verscheen haar nieuwste roman, KAMERS ANTIKAMERS.

Penvriend(in) gezocht

Een oproep in de sectie 'vrijetijdsbesteding 10-17 jaar, interactief' van het netwerk-implantaat.

Ferry Wieringa

Ferry Wieringa schrijft verhalen over ogenschijnlijk onbeduidende levens en plekken. Figuranten spelen in zijn wereld de hoofdrol, alledaagse locaties vormen het decor. Zijn verhalen verschijnen in kranten, tijdschriften en online bij onder meer bij www.hardhoofd.com.

Buiten de muren van Jericho Base

"Ik zag hem op een landje, een onooglijk stuk grond..."

Neely
2152

Tijdlijn

2119

De eerste burgerkolonisten zetten voet aan wal. Het zijn Zuidzee-eilandbewoners, wiens land door de stijging van de zeespiegel verdwenen is.

Bekentenis van een vechtende nazaat

Een dagboekfragment

door Kiza Magendane

2123

Vier jaar nadat de eerste kolonisten in de vorm van gerelocaliseerde Eilanders voet aan wal zetten op Antarctica komt nu ook de vrije of niet-gedwongen kolonisatie van Antarctica gestaag op gang.

Wilde Aardbeien

Aantekeningen bij een zeereis naar Antarctica

door Jan Postma

2127

2137

2141

2143

2144

2147

2150

2152

2156

2160

2170

2172

Steeds meer klimatologische ontberingen wordt het hoofd geboden en artificiële intelligentie heeft een ongekende vlucht genomen.

Het Rio Grande-Verdrag

Een Wikipedia-pagina over de Antarctische oorsprong van non-humaan recht

door Aafke Romeijn

2173

De kolonisatie is flink opgeschoten. Er zijn grote steden, het 'daglichtprobleem' is opgelost en het gaat goed met de keizerspinguïn.

De oase Humboldt City

Gedurfder dan Boyan Slat. Een reportage over de technologische oplossingen voor de ontberingen van Antarctica.

door Louise Fresco en Simon Vink

2174

2189

2190

2198

2201

2209

2216

2218

2219

2233

2250

2255

2265

2266

2410

Welkom op Project Antarctica! Op deze site bent u in 2419 en vindt u het archief van de kolonisatie van Antarctica die in 2119 begon. De komende weken wordt het archief steeds verder ontsloten. Schrijf u hier in voor de nieuwsbrief om iedere ochtend een nieuw verhaal te ontvangen. Dwaal over de kaart, struin door de tijdlijn en duik in de verhalen van de bewoners van Antarctica.

Maandag 1 mei 2152, Neely, Marie Byrdland
Ik haat zeewierjelly. Mijn moeder had het gister gemaakt omdat ik geslaagd ben. Ik haat het gemeenschapshuis. Ik zou willen dat mijn ouders me niet meer als een kind behandelden en me zelf lieten kiezen of en wanneer ik er naartoe ga. Ze zeggen dat ik mee moet zolang ik thuis woon. Ze zeggen dat niemand hier kan overleven zonder gemeenschap en dat ik nu maar eens volwassen moet worden.

Donderdag 4 mei 2152, Neely, Marie Byrdland
Gisteren toch maar weer naar het gemeenschapshuis. De enige andere opties ’s avonds zijn de kantine van de algenraffinaderij, maar mijn vader had dienst, of het biomassapompstation, maar het sneeuwde en je mag daar niet binnen blijven hangen. Iedereen in het gemeenschapshuis had natuurlijk te veel Selkies en Aquavit op. Onze buurman was de hele tijd naar me aan het loeren. Godzijdank vertrouwt niemand hem en is zijn laatste poging matai1De Samoaanse gemeenschap is van oudsher georganiseerd volgens een matai-systeem, waarbij matai staat voor familiehoofd. Matai waren de afgelopen eeuwen vaak grootgrondbezitters en bekleedden politieke functies. Sinds de jaren zeventig van de vorige eeuw wordt het Samoaanse matai-systeem flink ondermijnd door de massale emigratie van jongeren. Politici worden echter nog altijd matai genoemd, ongeacht hun functie binnen de familiegemeenschap. te worden totaal mislukt. Maar sinds die blamage drinkt-ie nog meer. Op weg naar huis moest ik om de vijf minuten stoppen en van de ijsscooter om te kotsen. Gelukkig drinkt Ayshe niet. Ik wilde steeds even uitrusten in de sneeuw en ze moest me elke keer weer overeind sjorren en achter op die scooter krijgen. Haar moeder had ook dienst dus ik kon bij haar blijven slapen. Hoop dat niemand iets aan m’n ouders vertelt. Kleine kans.

‘De opeenvolgende black-outs zijn de zondvloed van onze tijd, natuurlijk.’

Maandag 8 mei 2152, Neely, Marie Byrdland
Ik zou heel graag een postzegel uit Amenthes2Amenthes verwijst naar de Amenthes quadrangle, het gebied van waaruit de nog zeer langzaam op gang komende kolonisatie van Mars is begonnen. willen. Sowieso postzegels van Mars. Je zou denken dat tegenwoordig alles digitaal gaat, maar vanwege de lange afstand is het toch veiliger gebleken heel officiële documenten op papier te bewaren. Daarom zijn ze ook zo zeldzaam. De opeenvolgende black-outs zijn de zondvloed van onze tijd, natuurlijk. Bij nader inzien gaat deze vergelijking nogal mank aangezien we al midden in een zondvloed van onze tijd zitten. Hoe dan ook, mijn oom werkt op Mars en ik hoop dat hij me ooit zo een postzegel kan bezorgen. Ik kijk vaak in de hemel of ik de rooie ster bij de horizon kan zien. Denk niet dat ik er ooit meer van zal zien dan dat. Zo’n stukje papier vasthouden geeft het idee dat de wereld misschien echt wel groter is. Ik ben nog nooit buiten dit dorp geweest en ik weet dat het gek klinkt, maar soms twijfel ik of wat we op onze schermen zien wel echt bestaat of heeft bestaan, ergens.

Zaterdag 20 mei 2152, Neely, Marie Byrdland
Als nog één persoon me vraagt wat ik nu ga doen, na mijn eindexamen, ga ik denk ik gillen. Ik zit vast in dit godvergeten gat op het smeltende permafrost en mensen stellen de vraag alsof de Melkweg voor me open ligt.

Mijn beste vriendin Ayshe gaat naar Upper McMurdo. Zij heeft een beurs gekregen van een van die rijke zeewierboeren hier om te studeren. Die boeren denken dat ze daarmee ‘teruggeven aan de gemeenschap’ nadat ze de hele Amundsenzee hebben verpest met zeewierakkers en onze ouders onderbetalen en afbeulen in 24-uurs diensten. We wonen ook nog eens in die foeilelijke prefab laminaathuizen die ze hier hebben neergeplempt. Het asbest van de toekomst noem ik het wel eens. Dan fronst mijn vader, van dicht boven zijn bord, omdat ik ondankbaar zou zijn. Hun kinderen gaan hier niet eens naar school.

Ik ben nog nooit buiten dit dorp geweest en ik weet dat het gek klinkt, maar soms twijfel ik of wat we op onze schermen zien wel echt bestaat of heeft bestaan, ergens.

Ayshe heeft haar eindexamen heel goed gedaan. Ze is de laatste jaren ook tamelijk gelovig geworden. Ik plaag haar altijd met de vraag of ze niet hoeft te vasten als de ramadan in juni valt. Elke keer legt ze me weer bloedserieus uit dat er een fatwa is en ze de tijden mag aanhouden van het dichtstbijzijnde islamitische land of Mekka. Dan rol ik met m’n ogen, want dat weet ik ondertussen ook wel.

Eigenlijk zagen we elkaar de laatste tijd niet zo veel meer. Asyhe ging een hoofddoek dragen en steeds strikter de religieuze voorschriften volgen. Ik hing rond met de leerlingen een jaar boven ons. We stalen bio-ethanol uit de raffinaderij. Er was altijd wel een ouder aan het slapen na een nachtdienst, waarvan we een sleutel konden jatten om het terrein op te komen. We mixten de ethanol met water en dronken het achter het pompstation. Maar soms ging ik nog naar Ayshe, om na school series te kijken, zoals vroeger. We keken dan weer samen naar die oeroude afleveringen van Heartbreak High en dan zei Ayshe dat dat eigenlijk hetzelfde was als Jane Austen lezen.

Vrijdag 2 juni 2152, Neely, Marie Byrdland
Ik heb nooit de banaliteit van natuurschoon kunnen waarderen, totdat iemand me erop wees en nog steeds vind ik het een schrale troost. Maar nu het nauwelijks licht wordt, mis zelfs ik het uitzicht op onze vuilgrijze bergen met korstmos. Godzijdank zijn we door het donker voor even van die muggen verlost.

Woensdag 5 juli 2152, Neely, Marie Byrdland
Vandaag weer zeewierburgers met zeewiersaus. Voor de verandering met een salade van lamsoor en kasradijsjes, ook niet echt lekker. Mijn moeder werd heel boos toen ze me met lange tanden zag eten en zei dat ik niet zo verwend moest doen. ‘Toen zij klein was hadden ze alleen maar astronautenmix aangelengd met lauw water.’ Haar ouders waren een van de eerste migranten hier, nog voor de zeewierbusiness van de grond kwam. Ze woonden nog net niet in een plaggenhut, als ik haar moet geloven. Vroeger had ik daar allemaal idyllische beelden bij, dat ze een soort jeugd als in Het kleine huis op de prairie had gehad. Maar waarschijnlijk woonde ze gewoon met meerdere families opgepropt in zo’n halfronde golfplaat-hangar. Er staan er nog steeds een paar, net buiten het dorp. Bitter koud en altijd klam van binnen.

Zondag 2 september 2152, Neely, Marie Byrdland
Morgen ga ik beginnen in ploegendienst. Mijn vader heeft een baantje voor me geritseld bij de algenraffinaderij.

1

De Samoaanse gemeenschap is van oudsher georganiseerd volgens een matai-systeem, waarbij matai staat voor familiehoofd. Matai waren de afgelopen eeuwen vaak grootgrondbezitters en bekleedden politieke functies. Sinds de jaren zeventig van de vorige eeuw wordt het Samoaanse matai-systeem flink ondermijnd door de massale emigratie van jongeren. Politici worden echter nog altijd matai genoemd, ongeacht hun functie binnen de familiegemeenschap.

2

Amenthes verwijst naar de Amenthes quadrangle, het gebied van waaruit de nog zeer langzaam op gang komende kolonisatie van Mars is begonnen.