Hanna Bervoets

Hanna Bervoets (1984) is schrijver, essayist en scenarist. Ze schreef zeven romans. In 2017 won ze de BNG Bank Literatuurprijs voor Ivanov, en de Frans Kellendonk-prijs voor haar gehele oeuvre. Welkom in het Rijk der zieken is haar meest recente roman.

Denkt u dat Samoa’s niet kunnen skiën?

Antwoord op een afwijzingsbrief

Fiep van Bodegom

Fiep van Bodegom is redacteur van De Gids. Ze schrijft regelmatig voor De Groene Amsterdammer en NRC, doorgaans over literatuur. Daarnaast publiceerde ze essays, proza en vertalingen.

Zeewierdagen

Dagboekfragmenten van een jonge vrouw op Antarctica.

Heidi Dorudi

Heidi Dorudi is filosoof, intersectioneel feminist, schrijver en projectmanager. Publiceert op dorudi.nl. Heidi schrijft aan haar eerste boek Metafysica en Kritiek bij Hannah Arendt: Over de mogelijkheid van vrijheid en verantwoordelijkheid in het politieke handelen.

Het ware beeld van de geschiedenis van Antarctica (1)

Deel 1 van een tweedelig seminar

Rob van Essen

Rob van Essen (1963) is schrijver, vertaler en recensent Angelsaksische literatuur voor NRC Handelsblad. Met zijn meest recente roman De Goede Zoon won hij de Libris Literatuur Prijs.

Drink wat met de Maanman

Een kroeggesprek op de Zuidpool.

Rodaan Al Galidi

Rodaan Al Galidi (1971) is dichter en prozaschrijver, hij studeerde in Irak af als bouwkundig ingenieur en kwam in 1998 in Nederland, waar hij asiel aanvroeg. Het asiel werd geweigerd en hij is uitgeprocedeerd. Al Galidi leerde zichzelf Nederlands en begon met schrijven. In 2007 kreeg hij een voorlopige verblijfsvergunning in Nederland. Hij ontving onder meer El Hizjra-literatuurprijs en de J.C. Bloemprijs. Zijn meest recente boek is de dichtbundel Neem de Titel Serieus.

De Laatste Pinguïn

Voordracht ter ere van de opening van het eerste Puck-warenhuis in Upper McMurdo.

Auke Hulst

Auke Hulst (1975) is romanschrijver, journalist en muzikant. Hij schreef negen boeken. Zijn meest recente werk is Zoeklicht op het gazon.

“LichtLand”™

Een geannoteerd shooting script van een netwerk-implantaatpromo voor “LichtLand”™

Emy Koopman

Emy Koopman is schrijver, onderzoeksjournalist en gepromoveerd literatuurwetenschapper. Haar eerste roman, Orewoet, verscheen in 2016 bij Prometheus en werd genomineerd voor de Fintro Literatuurprijs en de Bronzen Uil. Ze werkt aan een tweede roman. Via Hard//hoofd

De Adam en Eva van Antarctica

Interview in Antarctica nu - jubileumeditie.

Kiza Magendane

Kiza Magendane is schrijver, voor onder meer NRC en De Groene Amsterdammer, en beleidsondernemer die zich bezig houdt met burgerschap, identiteit, globalisering en Afrika in de wereld.

Bekentenis van een vechtende nazaat

Een dagboekfragment

Jelmer Mommers

Jelmer Mommers (1987) is journalist. Hij schrijft voor De Correspondent over klimaatverandering. In 2019 verscheen van hem Hoe gaan we dit uitleggen – Onze toekomst op een steeds warmere aarde. In dat boek komt de kolonisatie van Antarctica niet voor.

Grip of het gebrek daaraan

Aantekeningen van romancier Éric Vaye, schrijver van dé familiegeschiedenis van Antarctica, bezorgd door zijn redacteur

Thomas Muntz

Thomas Muntz is onderzoeksjournalist voor Platform voor onderzoeksjournalistiek Investico, daar doceert hij ook in de masterclass onderzoeksjournalistiek. Hij is tevens docent politieke filosofie en liberal arts aan de Universiteiten van Amsterdam en Tilburg. Thomas is initiatiefnemer van Project Antarctica.

De tijd van voor onze tijd

Over religie & wetenschap in de vroege geschiedenis van Antarctica

Rik Peters

Rik Peters (1989) studeerde filosofie en klassieke talen in Amsterdam (UvA en VU) en in Venetië (Ca’Foscari). Sinds september 2016 doet hij aan de University of Chicago promotieonderzoek naar het snijvlak tussen wetenschap, literatuur en filosofie in Hellenistisch Griekenland.

Operatie McMurder

Memorandum over spookuitdrijvingen in de suburbs van Antarctica

Jan Postma

Jan Postma (1985) werkt als journalist en fotograaf. Sinds 2010 schrijft hij voor De Groene Amsterdammer over onder meer literatuur, fotografie en beeldende kunst. In het voorjaar van 2017 verscheen zijn essaybundel Vroege werken.

Wilde Aardbeien

Aantekeningen bij een zeereis naar Antarctica

Aafke Romeijn

Aafke Romeijn (1986) zingt, schrijft, twittert en blogt over politiek, feminisme, haar kat Henk en pulp-tv. In april 2018 kwam haar debuutroman Concept M uit bij De Arbeiderspers, in mei 2019 verscheen haar nieuwe album M, de soundtrack bij het boek.

Het Rio Grande-Verdrag

Een Wikipedia-pagina over de Antarctische oorsprong van non-humaan recht

Kasper van Royen

Kasper van Royen (1983) studeerde Wijsbegeerte in Amsterdam en schrijft korte verhalen, columns en zo nu en dan een gedicht. Zijn meest recente roman is En toen kwam Annika.

Pinguïnperikelen

Overpeinzingen uit een pinguïnpretpark.

Babah Tarawally

Babah Tarawally, Sierra-Leoons-Nederlandse schrijver en gespreksleider die zich inzet voor onafhankelijke media in ontwikkelingslanden. Als columnist bij dagblad Trouw schrijft hij over (verborgen) discriminatie en racisme. ‘Gevangen in zwart wit denken’ is zijn meest recente boek.

Lunchen in Mofou

Een reportage uit de hoofdstad.

Jeroen Trommelen

Jeroen Trommelen (1956) is hoofdredacteur van platform voor onderzoeksjournalistiek Investico. Hij is onderzoeksjournalist, auteur van journalistieke boeken en voormalig bestuurder en voorzitter van de Nederlands-Vlaamse Vereniging voor Onderzoeksjournalistiek VVOJ. Tot augustus 2016 werkte hij als onderzoeksverslaggever bij de Volkskrant.

Roesland

0.1 Voorwoord:
De ondermijning van Roesland
身心自由

Louise Fresco en Simon Vink

Niña Weijers

Niña Weijers schrijft voor de De Groene Amsterdammer en is redacteur bij De Gids. Ze debuteerde met haar roman De consequenties, die o.a. werd bekroond met de Anton Wachterprijs, de Gouden Boekenuil Publieksprijs en de Lucy B. en C.W. van der Hoogtprijs. In juni 2019 verscheen haar nieuwste roman, KAMERS ANTIKAMERS.

Penvriend(in) gezocht

Een oproep in de sectie 'vrijetijdsbesteding 10-17 jaar, interactief' van het netwerk-implantaat.

Zucchelli Hotel & Bar
2209

Tijdlijn

2119

De eerste burgerkolonisten zetten voet aan wal. Het zijn Zuidzee-eilandbewoners, wiens land door de stijging van de zeespiegel verdwenen is.

Bekentenis van een vechtende nazaat

Een dagboekfragment

door Kiza Magendane

2123

Vier jaar nadat de eerste kolonisten in de vorm van gerelocaliseerde Eilanders voet aan wal zetten op Antarctica komt nu ook de vrije of niet-gedwongen kolonisatie van Antarctica gestaag op gang.

Wilde Aardbeien

Aantekeningen bij een zeereis naar Antarctica

door Jan Postma

2137

2141

2143

2144

2150

2152

2156

2160

2172

Steeds meer klimatologische ontberingen wordt het hoofd geboden en artificiële intelligentie heeft een ongekende vlucht genomen.

Het Rio Grande-Verdrag

Een Wikipedia-pagina over de Antarctische oorsprong van non-humaan recht

door Aafke Romeijn

2173

De kolonisatie is flink opgeschoten. Er zijn grote steden, het 'daglichtprobleem' is opgelost en het gaat goed met de keizerspinguïn.

De oase Humboldt City

Gedurfder dan Boyan Slat. Een reportage over de technologische oplossingen voor de ontberingen van Antarctica.

door Louise Fresco en Simon Vink

2189

2198

2209

2219

2265

Welkom op Project Antarctica! Op deze site bent u in 2419 en vindt u het archief van de kolonisatie van Antarctica die in 2119 begon. De komende weken wordt het archief steeds verder ontsloten. Schrijf u hier in voor de nieuwsbrief om iedere ochtend een nieuw verhaal te ontvangen. Dwaal over de kaart, struin door de tijdlijn en duik in de verhalen van de bewoners van Antarctica.

Ik herken je, ik weet wie je bent, jij was de man van de maan.

Ik weet niet waarover je het hebt.

Natuurlijk wel. Het is toch geen staatsgeheim? Ik dacht al dat ik je ergens van herkende. Hoe heet je ook weer. Geyendecker. Met i-grec. De man van de maan.

Drink wat van me.

Dank je, ik heb geen deps meer. Het gaat nu even niet zo goed met me. Maar stoor je niet aan mij. Ik herkende je, dat is alles. Ze hebben jou er toen bijgehaald hè? De man van de kolonie, die ons wel even zou uitleggen hoe het zou moeten. Dat jij je gezicht nog durft te laten zien.

Ik ben hem niet, maar stel dat – waarom zou de man van de maan zijn gezicht niet durven laten zien? [Wenkt barkeeper, die aanglijdt, scant en schenkt, voor beiden.]

Omdat… Jezus moet je dat nog vragen? Houdt niemand hier de geschiedenis bij? Weet je, sinds ik hier ben is dit wat me het meest verbaast. Dat niemand geïnteresseerd is in hoe het gegaan is, hier, de afgelopen decennia. Het laatste continent. Alles goed doen, deze keer. Alles onder controle.

Ben jij de geschiedschrijver? Nee laat maar, ik krijg al een idee wie je bent. Ronkend klonk dat hè: ‘Het Laatste Continent’. Maar vergeet niet, we zaten al op de maan hè. Dat was het nieuwe continent. Mars binnen bereik. Dit hier was een achterbuurt, een doel voor degenen die de ruimte niet in konden of mochten, of durfden. Een vluchtheuvel voor laaglanders.

Ah! De vanzelfsprekende arrogantie van de astronaut. Maar ook jij hebt gefaald hè. Er gingen toen zelfs verhalen dat je eigenhandig de St George-opstand1Er zijn op dit moment geen publieke documenten over de St George-opstand, of wat elders ook wel de Sint-Jorisoproer wordt genoemd. hebt georganiseerd om ervoor te zorgen dat ze jouw hulp zouden inroepen. De man die orde op zaken had gesteld op de maankolonie. En nu gaat hij hetzelfde doen bij ons. Wat was je uiteindelijke doel? President? Raadscommissaris?

St George was later, als ik me goed herinner. Toen was die maanman er al.

Jij dus.

De maanman van wie jij denkt dat ik het ben.

Hou toch op. En St George was niet later, St George was de reden dat er ingegrepen moest worden. Werkelijk, niemand houdt het nog bij, wat leren ze hier op school nog, geen geschiedenis neem ik aan.

We hebben hier toch nog helemaal geen geschiedenis? Alleen maar plannen en gebeurtenissen.

Kom op. Dat is een trap in het gezicht van iedereen die zich hier heeft beziggehouden met de opbouw.

En de afbraak dan ook hè. Als je geschiedenis wilt, dan moet je ook de nederlagen noemen, en de mislukkingen, de aanslagen, de conflicten. Niet alleen de successen, ook het falen van de maanman.

Ja? Vind je dat je hebt gefaald?

Ik ben hem niet hè.

Dat is interessant, hoe je dat omschrijft. Het falen van de maanman. Je zou toch ook kunnen zeggen dat je best wel wat succes hebt geboekt. Tijdelijk misschien, maar toch. Alleen al door de nieuwsgierigheid die je wekte. Was er niet sprake van enige rust? Heb je niets bereikt met het havenbeleid?2De grote, aanvankelijk ongecontroleerde, dooi van het Centrale IJsveld zorgde voor een naarstige zoektocht naar natuurlijke havens op de eilanden rondom de geografische Zuidpool. Met name niet bij de Economische Verenigde Naties geregistreerde, informeel georganiseerde rederijen uit Vuurland ondernamen hachelijke ontdekkingstochten langs de rotsachtige kust, sommige schepen verdwenen onder vallend gletsjerijs. Het havenbeleid van 2205 en de "2220-doelen" maakten hier een einde aan. De toelatingsscores? Al die adviezen en optredens – er werd in ieder geval over gesproken, niet? En is het niet ironisch dat die dingen die je als successen zou kunnen beschouwen niets te maken hadden met wat je op de maankolonie had gedaan? Of misdaan, hoe moeten we het noemen. Dat pleit misschien wel voor je, toch? Niet voor degenen die je hierheen gehaald hebben, maar wel voor jou.

Het zal allemaal wel. Ik moet weer aan het werk. Tot ziens, Geyendecker.

Pardon?

Doe niet zo onschuldig. Herken je niet, ik weet niet wat je hebt laten veranderen, maar je bent het en ik begrijp best dat je er zo nu en dan over wilt praten en ik bewonder bijna nog hoe je te werk gaat maar je moet er maar aan wennen: het stelt niet zo veel voor wat je hebt gedaan, maanman. We stonden niet op je te wachten hier. Er was chaos, en daar heb jij niets aan kunnen veranderen. Hier en daar wat voorstellen, dat is alles, niemand die ernaar luisterde. Toen ze jou erbij haalden zag je het als een uitnodiging om de sterke man te zijn. Maar Jezus, het tijdperk van de sterke mannen… Hou jij de geschiedenis niet bij? Ben je blijven steken op biografisch niveau? Napoleon, Bismarck, Baudet jr? Je was je eigen pr-stunt, je hebt meer kwaad gedaan dan goed. Jij hoorde bij de plannen en gebeurtenissen. In de geschiedenis zal je een voetnoot zijn. St George had veel meer impact dan jij ooit gehad zou kunnen hebben, met je kantoortje en je commissies en je straatteams. [Drinkt zijn glas leeg, staat op en verlaat de ruimte; voordat hij de deur uit is loopt hij weer terug naar de bar.] Waarom ben je eigenlijk nog hier, Geyendecker? Hadden ze je een enkele reis gegeven? Wilden ze je niet terug? Of hebben ze nog plannen voor je?

Au.

Kom op zeg, ik raakte je nauwelijks aan.

1

Er zijn op dit moment geen publieke documenten over de St George-opstand, of wat elders ook wel de Sint-Jorisoproer wordt genoemd.

2

De grote, aanvankelijk ongecontroleerde, dooi van het Centrale IJsveld zorgde voor een naarstige zoektocht naar natuurlijke havens op de eilanden rondom de geografische Zuidpool. Met name niet bij de Economische Verenigde Naties geregistreerde, informeel georganiseerde rederijen uit Vuurland ondernamen hachelijke ontdekkingstochten langs de rotsachtige kust, sommige schepen verdwenen onder vallend gletsjerijs. Het havenbeleid van 2205 en de "2220-doelen" maakten hier een einde aan.