Nora van Arkel

Nora van Arkel (1992) schrijft fictie, essays, toneel en theatertekstkritieken. Daarnaast is ze redacteur bij Hard//hoofd en spendeert ze haar dagen met onderzoeken hoe verschillende tekstvormen elkaar kunnen informeren.

Notulen naar herinnering

Verslag van bewonersbijeenkomst.

Hanna Bervoets

Hanna Bervoets (1984) is schrijver, essayist en scenarist. Ze schreef zeven romans. In 2017 won ze de BNG Bank Literatuurprijs voor Ivanov, en de Frans Kellendonk-prijs voor haar gehele oeuvre. Welkom in het Rijk der zieken is haar meest recente roman.

Denkt u dat Samoa’s niet kunnen skiën?

Antwoord op een afwijzingsbrief

Sanne Bloemink

Sanne Bloemink is journalist en schrijver. Voor onder meer De Groene Amsterdammer schrijft ze over uiteenlopende onderwerpen, van onderwijs tot geluk tot het Antropoceen.

‘Jouw geschiedenis, jouw DNA!’

Script voor zintuiglijke welkomstervaring bij toegang encyclopedie Antarctica, onderdeel van pilot voor medewerkers van DNA SS (DNA Storage Solutions)

Fiep van Bodegom

Fiep van Bodegom is redacteur van De Gids. Ze schrijft regelmatig voor De Groene Amsterdammer en NRC, doorgaans over literatuur. Daarnaast publiceerde ze essays, proza en vertalingen.

Zeewierdagen

Dagboekfragmenten van een jonge vrouw op Antarctica.

De verborgen historie van Cleo Sanntag

Inleiding bij de biografie van Cleo Sanntag, twintig jaar na de eerste editie.

Else Boer

Hard//hoofd Else Boer (1991) schrijft korte verhalen en artikelen. Het liefst brengt ze haar dagen lezend en schrijvend door, maar om niet helemaal te vervreemden van de maatschappij is ze docent Nederlands op een middelbare school. Daar probeert ze haar leerlingen vooral het zeggen van ‘hij wilt’ af te leren. In de tussenuren werkt ze aan haar debuutroman.

Dodenvloten en boilersuits

Interview met Antarctica’s retroband The Useless Youth voor The Antarctic.

Heidi Dorudi

Heidi Dorudi is filosoof, intersectioneel feminist, schrijver en projectmanager. Publiceert op dorudi.nl. Heidi schrijft aan haar eerste boek Metafysica en Kritiek bij Hannah Arendt: Over de mogelijkheid van vrijheid en verantwoordelijkheid in het politieke handelen.

Het ware beeld van de geschiedenis van Antarctica (1)

Deel 1 van een tweedelig seminar

Het ware beeld van de geschiedenis van Antarctica (2)

Deel 2 van een tweedelig seminar

Lisa Dupuy

Lisa Dupuy is freelance journalist voor onder meer de NRC. Ze maakte de multimediale productie congosgold.com over de Congelese goudhandel en heeft onderzoek gedaan naar de rol van Nederland in de internationale wapenhandel.

De Afsmeltmissie

Overwegingen bij een verzekeringsclaim.

Rob van Essen

Rob van Essen (1963) is schrijver, vertaler en recensent Angelsaksische literatuur voor NRC Handelsblad. Met zijn meest recente roman De Goede Zoon won hij de Libris Literatuur Prijs.

Drink wat met de Maanman

Een kroeggesprek op de Zuidpool.

Rodaan Al Galidi

Rodaan Al Galidi (1971) is dichter en prozaschrijver, hij studeerde in Irak af als bouwkundig ingenieur en kwam in 1998 in Nederland, waar hij asiel aanvroeg. Het asiel werd geweigerd en hij is uitgeprocedeerd. Al Galidi leerde zichzelf Nederlands en begon met schrijven. In 2007 kreeg hij een voorlopige verblijfsvergunning in Nederland. Hij ontving onder meer El Hizjra-literatuurprijs en de J.C. Bloemprijs. Zijn meest recente boek is de dichtbundel Neem de Titel Serieus.

De Laatste Pinguïn

Voordracht ter ere van de opening van het eerste Puck-warenhuis in Upper McMurdo.

Marjolijn van Heemstra

Marjolijn van Heemstra studeerde af in de Godsdienstwetenschappen. Ze is schrijver, en documentaire-en theatermaker. En een genuanceerde activist.

Abrahamisten van Antarctica

Opening van de wereldvergadering van Abrahamisten

Thomas Hogeling

Thomas Hogeling (1986) is schrijver, journalist en videomaker. Onder meer voor de Volkskrant, De Speld en de VPRO.

Bekijk het verleden van Antarctica niet door een bril van het heden

Opinie

Auke Hulst

Auke Hulst (1975) is romanschrijver, journalist en muzikant. Hij schreef negen boeken. Hij won met zowel Slaap zacht, Johnny Idaho als En ik herinner me Titus Broederland de Harland Awards Romanprijs voor beste sciencefictionroman, en met Motel Songs de Bob den Uylprijs voor beste reisboek. Zijn meest recente werk is Zoeklicht op het gazon.

“LichtLand”™

Een geannoteerd shooting script van een netwerk-implantaatpromo voor “LichtLand”™

Het IJsgetij

Een bar, een ontmoeting en een complot.

Sicco de Knecht

Sicco de Knecht (1987) is hoofdredacteur van ScienceGuide en deed een promotie in de neurowetenschappen (Universiteit van Amsterdam). Naast hoger onderwijs en wetenschap is hij geïnteresseerd in maatschappelijke thema's, en podcasts natuurlijk.

Interview met de Laatste Eco-Engineer

Een stekelig gesprek met Clarice Winterberg

Emy Koopman

Emy Koopman is schrijver, onderzoeksjournalist en gepromoveerd literatuurwetenschapper. Haar eerste roman, Orewoet, verscheen in 2016 bij Prometheus en werd genomineerd voor de Fintro Literatuurprijs en de Bronzen Uil. Ze werkt aan een tweede roman.

De Adam en Eva van Antarctica

Interview in Antarctica nu - jubileumeditie.

Kiza Magendane

Kiza Magendane is schrijver, voor onder meer NRC en De Groene Amsterdammer, en beleidsondernemer die zich bezig houdt met burgerschap, identiteit, globalisering en Afrika in de wereld.

Bekentenis van een vechtende nazaat

Een dagboekfragment

Onzichtbare muren hebben een ingang

Hoofdstuk uit Zuid-Antarctica, een geschiedenis.

Jelmer Mommers

Jelmer Mommers (1987) is journalist. Hij schrijft voor De Correspondent over klimaatverandering. In 2019 verscheen van hem Hoe gaan we dit uitleggen – Onze toekomst op een steeds warmere aarde. In dat boek komt de kolonisatie van Antarctica niet voor.

Grip of het gebrek daaraan

Aantekeningen van romancier Éric Vaye, schrijver van dé familiegeschiedenis van Antarctica, bezorgd door zijn redacteur

Thomas Muntz

Thomas Muntz is onderzoeksjournalist voor Platform voor onderzoeksjournalistiek Investico, daar doceert hij ook in de masterclass onderzoeksjournalistiek. Hij is tevens docent politieke filosofie en liberal arts aan de Universiteiten van Amsterdam en Tilburg. Thomas is initiatiefnemer van Project Antarctica.

De tijd van voor onze tijd

Over religie & wetenschap in de vroege geschiedenis van Antarctica

De Indringers

Een wijsgerige beschouwing van het Nieuw Biskaje-incident.

Rik Peters

Rik Peters (1989) studeerde filosofie en klassieke talen in Amsterdam (UvA en VU) en in Venetië (Ca’Foscari). Sinds september 2016 doet hij aan de University of Chicago promotieonderzoek naar het snijvlak tussen wetenschap, literatuur en filosofie in Hellenistisch Griekenland.

Operatie McMurder

Memorandum over spookuitdrijvingen in de suburbs van Antarctica

Linda van der Pol

Linda van der Pol is cultuurhistoricus en neerlandicus. Redactielid van Platform Investico. Eerder werkte ze voor De Groene Amsterdammer en voor Nederlandse hogeronderwijsbladen.

De Shetland-prinses

Een expeditierapport [uittreksel].

Jan Postma

Jan Postma (1985) werkt als journalist en fotograaf. Sinds 2010 schrijft hij voor De Groene Amsterdammer over onder meer literatuur, fotografie en beeldende kunst. In het voorjaar van 2017 verscheen zijn essaybundel Vroege werken.

Wilde Aardbeien

Aantekeningen bij een zeereis naar Antarctica

Aafke Romeijn

Aafke Romeijn (1986) zingt, schrijft, twittert en blogt over politiek, feminisme, haar kat Henk en pulp-tv. In april 2018 kwam haar debuutroman Concept M uit bij De Arbeiderspers, in mei 2019 verscheen haar nieuwe album M, de soundtrack bij het boek.

Het Rio Grande-Verdrag

Een Wikipedia-pagina over de Antarctische oorsprong van non-humaan recht

Kasper van Royen

Kasper van Royen (1983) studeerde Wijsbegeerte in Amsterdam en schrijft korte verhalen, columns en zo nu en dan een gedicht. Zijn meest recente roman is En toen kwam Annika.

Pinguïnperikelen

Overpeinzingen uit een pinguïnpretpark.

Willy van Strien

Willy van Strien is freelance wetenschapsjournalist en schrijft onder meer over natuur en biologisch en medisch onderzoek

De stank is niet te harden

Bericht van bioloog Janna de Wit aan entomoloog Frederika Smit in Tromsø, Noorwegen

Babah Tarawally

Babah Tarawally, Sierra-Leoons-Nederlandse schrijver en gespreksleider die zich inzet voor onafhankelijke media in ontwikkelingslanden. Als columnist bij dagblad Trouw schrijft hij over (verborgen) discriminatie en racisme. Gevangen in zwart wit denken is zijn meest recente boek.

Lunchen in Mofou

Een reportage uit de hoofdstad.

Jaap Tielbeke

Jaap Tielbeke (1989) werkt sinds 2015 op de redactie van De Groene Amsterdammer. Hij schrijft vooral over klimaatverandering, sociale bewegingen en democratische vernieuwing. Ook publiceerde hij, onder meer, over de ideologie van filantrokapitalisten en de verwording van WikiLeaks.

De Goede Verliezer

Overpeinzingen na een mislukte campagne

Jeroen Trommelen

Jeroen Trommelen (1956) is hoofdredacteur van platform voor onderzoeksjournalistiek Investico. Hij is onderzoeksjournalist, auteur van journalistieke boeken en voormalig bestuurder en voorzitter van de Nederlands-Vlaamse Vereniging voor Onderzoeksjournalistiek VVOJ. Tot augustus 2016 werkte hij als onderzoeksverslaggever bij de Volkskrant.

Roesland

0.1 Voorwoord:
De ondermijning van Roesland
身心自由

Wytske Versteeg

Wytske Versteeg (1983) is schrijver en politicoloog, momenteel is ze verbonden aan de Urban Futures Studio, Universiteit Utrecht. Ze publiceerde de romans Quarantaine, Boy, De Wezenlozen en het non-fictieboek Dit is geen dakloze.

Het donker en de mens

Misdaad, kennis en burgerschap op het vroege Antarctica

Louise Fresco en Simon Vink

Niña Weijers

Niña Weijers schrijft voor de De Groene Amsterdammer en is redacteur bij De Gids. Ze debuteerde met haar roman De consequenties, die o.a. werd bekroond met de Anton Wachterprijs, de Gouden Boekenuil Publieksprijs en de Lucy B. en C.W. van der Hoogtprijs. In juni 2019 verscheen haar nieuwste roman, KAMERS ANTIKAMERS.

Penvriend(in) gezocht

Een oproep in de sectie 'vrijetijdsbesteding 10-17 jaar, interactief' van het netwerk-implantaat.

Ferry Wieringa

Ferry Wieringa schrijft verhalen over ogenschijnlijk onbeduidende levens en plekken. Figuranten spelen in zijn wereld de hoofdrol, alledaagse locaties vormen het decor. Zijn verhalen verschijnen in kranten, tijdschriften en online bij onder meer bij www.hardhoofd.com.

Buiten de muren van Jericho Base

"Ik zag hem op een landje, een onooglijk stuk grond..."

Upper McMurdo
2216

Tijdlijn

2119

De eerste burgerkolonisten zetten voet aan wal. Het zijn Zuidzee-eilandbewoners, wiens land door de stijging van de zeespiegel verdwenen is.

Bekentenis van een vechtende nazaat

Een dagboekfragment

door Kiza Magendane

2123

Vier jaar nadat de eerste kolonisten in de vorm van gerelocaliseerde Eilanders voet aan wal zetten op Antarctica komt nu ook de vrije of niet-gedwongen kolonisatie van Antarctica gestaag op gang.

Wilde Aardbeien

Aantekeningen bij een zeereis naar Antarctica

door Jan Postma

2127

2137

2141

2143

2144

2147

2150

2152

2156

2160

2170

2172

Steeds meer klimatologische ontberingen wordt het hoofd geboden en artificiële intelligentie heeft een ongekende vlucht genomen.

Het Rio Grande-Verdrag

Een Wikipedia-pagina over de Antarctische oorsprong van non-humaan recht

door Aafke Romeijn

2173

De kolonisatie is flink opgeschoten. Er zijn grote steden, het 'daglichtprobleem' is opgelost en het gaat goed met de keizerspinguïn.

De oase Humboldt City

Gedurfder dan Boyan Slat. Een reportage over de technologische oplossingen voor de ontberingen van Antarctica.

door Louise Fresco en Simon Vink

2174

2189

2190

2198

2201

2209

2216

2218

2219

2233

2250

2255

2265

2266

2410

Welkom op Project Antarctica! Op deze site bent u in 2419 en vindt u het archief van de kolonisatie van Antarctica die in 2119 begon. De komende weken wordt het archief steeds verder ontsloten. Schrijf u hier in voor de nieuwsbrief om iedere ochtend een nieuw verhaal te ontvangen. Dwaal over de kaart, struin door de tijdlijn en duik in de verhalen van de bewoners van Antarctica.

Verslag van bewonersbijeenkomst van Sectie 1274:1De sectienummers zijn ontstaan als gevolg van bewonersinitiatieven, waarin de wens een duidelijke scheiding tussen buur en vijand te hanteren geuit werd. Het gezegde ‘Liever vuur dan een slechte buur’ is in de periode van 2195-98 veelvuldig met graffiti aangebracht op geïmproviseerde straatbarrières. Het stadsbestuur van Upper McMurdo is destijds door een malfunctie van ALICE gezwicht en heeft de kostbare numerieke indeling van de stad meteen doorgevoerd om de sociale onrust tot bedaren te brengen.

Het uitwerken van de notulen kost me doorgaans niet langer dan een halve dag, maar deze keer kan ik me er met moeite toe zetten. Mijn bureau bevindt zich aan het raam op de 27e verdieping, waar een wijds uitzicht over Upper McMurdo mogelijk is, maar omdat ik mijn punten deze week nog niet heb verdiend, blijven de rolluiken gesloten. Het document ligt klaar, volledig uitgetypt, maar de verzendknop blijft onaangeraakt.

De wijkbijeenkomst van gisterenavond werd gehouden in een klein, grauw zaaltje dat dienstdeed als bewonershonk. Normaal gesproken worden notulisten niet ingedeeld bij bijeenkomsten die aan persoonlijke belangen kunnen raken, maar door een ernstig tekort aan fondsen in de stadsbegroting was ik de enige die deze avond beschikbaar was. Mijn eigen huis was slechts drie panden verwijderd van de plek waar we zaten. De sfeer was bijzonder onaangenaam geworden, met name toen een slecht getimede update ervoor zorgde dat de gespreksleider de controle verloor over BLIP, het spreek- en stemsysteem. Liz Banter, de woordvoerder van Actiegroep '1274 – Handen Af', maakte meteen gebruik van de chaos door het woord te nemen zonder dat ze de beurt had gekregen van BLIP.

Haar onversterkte stem schalde door de zaal.

'Er is ons beloofd dat er géén verbeteringen zouden worden doorgevoerd in onze wijk. Sectie 1274 zou een geheel gentrificatie-vrije zone blijven, waarbij wat jullie "achterstallig onderhoud en verloedering van het straatbeeld noemen" onveranderd zouden blijven bestaan. De originele staat van 1274 moet behouden worden. Namens alle eersterangs burgers2Een ouderwetse term die stamt uit de eerste bezettingsjaren van Antarctica, waarbij de ‘eersterangs burgers’ de wapens in handen gehad zouden hebben, de ‘tweederangs’ het geld, de ‘derderangs’ het geluk om erbij te horen en de rest tot slaaf werd gemaakt. Deze terminologie werd opnieuw populair bij actiegroepen in Upper McMurdo en Humboldt City. in de wijk vraag ik u: houdt het geld, de vreemdelingen en jullie vermaledijde "verbeteringen" weg uit ons koupaleis.'

"Sectie 1274 zou een geheel gentrificatie-vrije zone blijven."

Banter was slonzig gekleed, met voornamelijk afzakkende, synthetische kledingstukken, een stijl die door de jongens op kantoor 'melted' wordt genoemd. Ze kreeg meteen bijval van een aantal bewoners dat een hoofdband droeg met de cijfers 1274 erop.

De reactie van de bestuursvertegenwoordiger was summier:'Uw zorg staat genoteerd. Echter, over in het verleden gemaakte beloftes kan geen garantie worden gegeven, omdat het wegens bekende problemen3Hier wordt verwezen naar De Grote Back-upverbranding van 2199. onmogelijk is om na te gaan welke rechtsgeldig zijn verklaard en welke niet.'4Belangrijk om te weten is dat bestuursvertegenwoordigers in deze periode nog zo goed als geen besluiten mochten nemen. Pas in 2229 vond de Staking van Uppers plaats, waarbij de bestuursrechtelijke indeling met behulp van neutrale bemiddeling opnieuw werd opgesteld.

Ooit was dit een welvarende, bloeiende wijk geweest, met mooie huizen, schone straten en eens in de zoveel tijd een buurtfestivalletje. Met enige schaamte had ik een geleend zeehondengeweer om mijn schouders gedragen bij de bezichtiging van de woning, om de buurtbewoners ervan te verzekeren dat ik er ‘een van hun soort was’. Na een korte demonstratie van het geweer, zodat de verkopende partij kon zien dat het nog werkte, was de koop rondgemaakt. 1274 werd mijn nieuwe thuis.

Nu werkten de kranen nog maar de helft van de tijd en werd er geen geld besteed aan lekkende daken. Het vuilnis werd niet meer opgehaald, waardoor het geweer, dat nog steeds voor mijn raam hing, soms niet meer te zien was door de berg afval die ervoor lag. Het weinige daglicht dat mijn huis gegund was, werd buitengehouden door andermans troep. Meer dan eens zag ik Liz Banter haar prullenmand uit het raam steken en omkeren, zonder te kijken of er iemand over de straat onder haar liep.

"Het weinige daglicht werd buitengehouden door andermans troep."

Heeft u al geprobeerd mij opnieuw op te starten? De gespreksleider probeerde tegelijkertijd het hulpprogramma van BLIP te doorlopen en de gefrustreerde bewoners gerust te stellen:'Als de stemapplicatie weer werkt, kunt u allen uw stem uitbrengen om aan te geven of dit een kwestie is waarover u de zorgen deelt. Bij voldoende draagkracht zal een onderzoek van start gaan – met de bijbehorende commissies – zodat uiteindelijk een passende actiegroep kan kijken of er een tegenbeweging kan worden ingezet. In de tussentijd zal het nu vastgestelde beleid worden uitgevoerd.'

De pagina voor me stond vol met symbolen: een notulensysteem dat ik zelf had ontwikkeld om goed te kunnen schrijven in koude situaties, zelfs bij temperaturen onder de min tien. Bij verwarmingsuitval was het gebruikelijk dat notulisten het niet volhielden tot het eind van een bijeenkomst te schrijven; in zo'n geval moesten ze gesprekken uit hun hoofd uitwerken.

Ik schrok op toen Banter haar stem verhief: 'Wij eisen een stilstand van beleidsuitvoering! Laat ons met rust!'

Als mij opnieuw opstarten niet werkt, kunt u de instellingen van mijn applicaties nogmaals nagaan. De gespreksleider liet het hulpprogramma voor wat het was en probeerde met beide handen de geactiveerde groep bewoners vooraan tot stilte te manen.

'Blijft u kalm, kalmte! Er kan op dit moment nog geen uitspraak worden gedaan over beslissingen omtrent –'

In een heldhaftige beweging, die deed denken aan filmbeelden van de eerste vrouw op de maan,5Zie de film The First Man on the Moon was Always Going to Be a Woman (2067). plantte Banter haar sneeuwlaars op de dichtstbijzijnde tafel en klom erop.

'Laat ons met rust! Laat ons met rust!'

Steeds meer stemmen mengden zich met die van Banter, totdat het klonk alsof de woorden uit één keel kwamen, versterkt als de alarmoproep van een Antarctische vissersboot. De tafelbladen werden bedekt met meer en meer laarzen, totdat het gestamp oorverdovend werd, en ik mijn handen over mijn oren wilde doen in plaats van verder schrijven. Ik noteerde: Notulen naar herinnering: geen noemenswaardige bezwaren tegen plan van aanpak Sectie 1274.

1

De sectienummers zijn ontstaan als gevolg van bewonersinitiatieven, waarin de wens een duidelijke scheiding tussen buur en vijand te hanteren geuit werd. Het gezegde ‘Liever vuur dan een slechte buur’ is in de periode van 2195-98 veelvuldig met graffiti aangebracht op geïmproviseerde straatbarrières. Het stadsbestuur van Upper McMurdo is destijds door een malfunctie van ALICE gezwicht en heeft de kostbare numerieke indeling van de stad meteen doorgevoerd om de sociale onrust tot bedaren te brengen.

2

Een ouderwetse term die stamt uit de eerste bezettingsjaren van Antarctica, waarbij de ‘eersterangs burgers’ de wapens in handen gehad zouden hebben, de ‘tweederangs’ het geld, de ‘derderangs’ het geluk om erbij te horen en de rest tot slaaf werd gemaakt. Deze terminologie werd opnieuw populair bij actiegroepen in Upper McMurdo en Humboldt City.

3

Hier wordt verwezen naar De Grote Back-upverbranding van 2199.

4

Belangrijk om te weten is dat bestuursvertegenwoordigers in deze periode nog zo goed als geen besluiten mochten nemen. Pas in 2229 vond de Staking van Uppers plaats, waarbij de bestuursrechtelijke indeling met behulp van neutrale bemiddeling opnieuw werd opgesteld.

5

Zie de film The First Man on the Moon was Always Going to Be a Woman (2067).