Nora van Arkel

Nora van Arkel (1992) schrijft fictie, essays, toneel en theatertekstkritieken. Daarnaast is ze redacteur bij Hard//hoofd en spendeert ze haar dagen met onderzoeken hoe verschillende tekstvormen elkaar kunnen informeren.

Notulen naar herinnering

Verslag van bewonersbijeenkomst.

Hanna Bervoets

Hanna Bervoets (1984) is schrijver, essayist en scenarist. Ze schreef zeven romans. In 2017 won ze de BNG Bank Literatuurprijs voor Ivanov, en de Frans Kellendonk-prijs voor haar gehele oeuvre. Welkom in het Rijk der zieken is haar meest recente roman.

Denkt u dat Samoa’s niet kunnen skiën?

Antwoord op een afwijzingsbrief

Sanne Bloemink

Sanne Bloemink is journalist en schrijver. Voor onder meer De Groene Amsterdammer schrijft ze over uiteenlopende onderwerpen, van onderwijs tot geluk tot het Antropoceen.

‘Jouw geschiedenis, jouw DNA!’

Script voor zintuiglijke welkomstervaring bij toegang encyclopedie Antarctica, onderdeel van pilot voor medewerkers van DNA SS (DNA Storage Solutions)

Fiep van Bodegom

Fiep van Bodegom is redacteur van De Gids. Ze schrijft regelmatig voor De Groene Amsterdammer en NRC, doorgaans over literatuur. Daarnaast publiceerde ze essays, proza en vertalingen.

Zeewierdagen

Dagboekfragmenten van een jonge vrouw op Antarctica.

De verborgen historie van Cleo Sanntag

Inleiding bij de biografie van Cleo Sanntag, twintig jaar na de eerste editie.

Else Boer

Hard//hoofd Else Boer (1991) schrijft korte verhalen en artikelen. Het liefst brengt ze haar dagen lezend en schrijvend door, maar om niet helemaal te vervreemden van de maatschappij is ze docent Nederlands op een middelbare school. Daar probeert ze haar leerlingen vooral het zeggen van ‘hij wilt’ af te leren. In de tussenuren werkt ze aan haar debuutroman.

Dodenvloten en boilersuits

Interview met Antarctica’s retroband The Useless Youth voor The Antarctic.

Heidi Dorudi

Heidi Dorudi is filosoof, intersectioneel feminist, schrijver en projectmanager. Publiceert op dorudi.nl. Heidi schrijft aan haar eerste boek Metafysica en Kritiek bij Hannah Arendt: Over de mogelijkheid van vrijheid en verantwoordelijkheid in het politieke handelen.

Het ware beeld van de geschiedenis van Antarctica (1)

Deel 1 van een tweedelig seminar

Het ware beeld van de geschiedenis van Antarctica (2)

Deel 2 van een tweedelig seminar

Lisa Dupuy

Lisa Dupuy is freelance journalist voor onder meer de NRC. Ze maakte de multimediale productie congosgold.com over de Congelese goudhandel en heeft onderzoek gedaan naar de rol van Nederland in de internationale wapenhandel.

De Afsmeltmissie

Overwegingen bij een verzekeringsclaim.

Rob van Essen

Rob van Essen (1963) is schrijver, vertaler en recensent Angelsaksische literatuur voor NRC Handelsblad. Met zijn meest recente roman De Goede Zoon won hij de Libris Literatuur Prijs.

Drink wat met de Maanman

Een kroeggesprek op de Zuidpool.

Rodaan Al Galidi

Rodaan Al Galidi (1971) is dichter en prozaschrijver, hij studeerde in Irak af als bouwkundig ingenieur en kwam in 1998 in Nederland, waar hij asiel aanvroeg. Het asiel werd geweigerd en hij is uitgeprocedeerd. Al Galidi leerde zichzelf Nederlands en begon met schrijven. In 2007 kreeg hij een voorlopige verblijfsvergunning in Nederland. Hij ontving onder meer El Hizjra-literatuurprijs en de J.C. Bloemprijs. Zijn meest recente boek is de dichtbundel Neem de Titel Serieus.

De Laatste Pinguïn

Voordracht ter ere van de opening van het eerste Puck-warenhuis in Upper McMurdo.

Marjolijn van Heemstra

Marjolijn van Heemstra studeerde af in de Godsdienstwetenschappen. Ze is schrijver, en documentaire-en theatermaker. En een genuanceerde activist.

Abrahamisten van Antarctica

Opening van de wereldvergadering van Abrahamisten

Thomas Hogeling

Thomas Hogeling (1986) is schrijver, journalist en videomaker. Onder meer voor de Volkskrant, De Speld en de VPRO.

Bekijk het verleden van Antarctica niet door een bril van het heden

Opinie

Auke Hulst

Auke Hulst (1975) is romanschrijver, journalist en muzikant. Hij schreef negen boeken. Hij won met zowel Slaap zacht, Johnny Idaho als En ik herinner me Titus Broederland de Harland Awards Romanprijs voor beste sciencefictionroman, en met Motel Songs de Bob den Uylprijs voor beste reisboek. Zijn meest recente werk is Zoeklicht op het gazon.

“LichtLand”™

Een geannoteerd shooting script van een netwerk-implantaatpromo voor “LichtLand”™

Het IJsgetij

Een bar, een ontmoeting en een complot.

Sicco de Knecht

Sicco de Knecht (1987) is hoofdredacteur van ScienceGuide en deed een promotie in de neurowetenschappen (Universiteit van Amsterdam). Naast hoger onderwijs en wetenschap is hij geïnteresseerd in maatschappelijke thema's, en podcasts natuurlijk.

Interview met de Laatste Eco-Engineer

Een stekelig gesprek met Clarice Winterberg

Emy Koopman

Emy Koopman is schrijver, onderzoeksjournalist en gepromoveerd literatuurwetenschapper. Haar eerste roman, Orewoet, verscheen in 2016 bij Prometheus en werd genomineerd voor de Fintro Literatuurprijs en de Bronzen Uil. Ze werkt aan een tweede roman.

De Adam en Eva van Antarctica

Interview in Antarctica nu - jubileumeditie.

Kiza Magendane

Kiza Magendane is schrijver, voor onder meer NRC en De Groene Amsterdammer, en beleidsondernemer die zich bezig houdt met burgerschap, identiteit, globalisering en Afrika in de wereld.

Bekentenis van een vechtende nazaat

Een dagboekfragment

Onzichtbare muren hebben een ingang

Hoofdstuk uit Zuid-Antarctica, een geschiedenis.

Jelmer Mommers

Jelmer Mommers (1987) is journalist. Hij schrijft voor De Correspondent over klimaatverandering. In 2019 verscheen van hem Hoe gaan we dit uitleggen – Onze toekomst op een steeds warmere aarde. In dat boek komt de kolonisatie van Antarctica niet voor.

Grip of het gebrek daaraan

Aantekeningen van romancier Éric Vaye, schrijver van dé familiegeschiedenis van Antarctica, bezorgd door zijn redacteur

Thomas Muntz

Thomas Muntz is onderzoeksjournalist voor Platform voor onderzoeksjournalistiek Investico, daar doceert hij ook in de masterclass onderzoeksjournalistiek. Hij is tevens docent politieke filosofie en liberal arts aan de Universiteiten van Amsterdam en Tilburg. Thomas is initiatiefnemer van Project Antarctica.

De tijd van voor onze tijd

Over religie & wetenschap in de vroege geschiedenis van Antarctica

De Indringers

Een wijsgerige beschouwing van het Nieuw Biskaje-incident.

Rik Peters

Rik Peters (1989) studeerde filosofie en klassieke talen in Amsterdam (UvA en VU) en in Venetië (Ca’Foscari). Sinds september 2016 doet hij aan de University of Chicago promotieonderzoek naar het snijvlak tussen wetenschap, literatuur en filosofie in Hellenistisch Griekenland.

Operatie McMurder

Memorandum over spookuitdrijvingen in de suburbs van Antarctica

Linda van der Pol

Linda van der Pol is cultuurhistoricus en neerlandicus. Redactielid van Platform Investico. Eerder werkte ze voor De Groene Amsterdammer en voor Nederlandse hogeronderwijsbladen.

De Shetland-prinses

Een expeditierapport [uittreksel].

Jan Postma

Jan Postma (1985) werkt als journalist en fotograaf. Sinds 2010 schrijft hij voor De Groene Amsterdammer over onder meer literatuur, fotografie en beeldende kunst. In het voorjaar van 2017 verscheen zijn essaybundel Vroege werken.

Wilde Aardbeien

Aantekeningen bij een zeereis naar Antarctica

Aafke Romeijn

Aafke Romeijn (1986) zingt, schrijft, twittert en blogt over politiek, feminisme, haar kat Henk en pulp-tv. In april 2018 kwam haar debuutroman Concept M uit bij De Arbeiderspers, in mei 2019 verscheen haar nieuwe album M, de soundtrack bij het boek.

Het Rio Grande-Verdrag

Een Wikipedia-pagina over de Antarctische oorsprong van non-humaan recht

Kasper van Royen

Kasper van Royen (1983) studeerde Wijsbegeerte in Amsterdam en schrijft korte verhalen, columns en zo nu en dan een gedicht. Zijn meest recente roman is En toen kwam Annika.

Pinguïnperikelen

Overpeinzingen uit een pinguïnpretpark.

Willy van Strien

Willy van Strien is freelance wetenschapsjournalist en schrijft onder meer over natuur en biologisch en medisch onderzoek

De stank is niet te harden

Bericht van bioloog Janna de Wit aan entomoloog Frederika Smit in Tromsø, Noorwegen

Babah Tarawally

Babah Tarawally, Sierra-Leoons-Nederlandse schrijver en gespreksleider die zich inzet voor onafhankelijke media in ontwikkelingslanden. Als columnist bij dagblad Trouw schrijft hij over (verborgen) discriminatie en racisme. Gevangen in zwart wit denken is zijn meest recente boek.

Lunchen in Mofou

Een reportage uit de hoofdstad.

Jaap Tielbeke

Jaap Tielbeke (1989) werkt sinds 2015 op de redactie van De Groene Amsterdammer. Hij schrijft vooral over klimaatverandering, sociale bewegingen en democratische vernieuwing. Ook publiceerde hij, onder meer, over de ideologie van filantrokapitalisten en de verwording van WikiLeaks.

De Goede Verliezer

Overpeinzingen na een mislukte campagne

Jeroen Trommelen

Jeroen Trommelen (1956) is hoofdredacteur van platform voor onderzoeksjournalistiek Investico. Hij is onderzoeksjournalist, auteur van journalistieke boeken en voormalig bestuurder en voorzitter van de Nederlands-Vlaamse Vereniging voor Onderzoeksjournalistiek VVOJ. Tot augustus 2016 werkte hij als onderzoeksverslaggever bij de Volkskrant.

Roesland

0.1 Voorwoord:
De ondermijning van Roesland
身心自由

Wytske Versteeg

Wytske Versteeg (1983) is schrijver en politicoloog, momenteel is ze verbonden aan de Urban Futures Studio, Universiteit Utrecht. Ze publiceerde de romans Quarantaine, Boy, De Wezenlozen en het non-fictieboek Dit is geen dakloze.

Het donker en de mens

Misdaad, kennis en burgerschap op het vroege Antarctica

Louise Fresco en Simon Vink

Niña Weijers

Niña Weijers schrijft voor de De Groene Amsterdammer en is redacteur bij De Gids. Ze debuteerde met haar roman De consequenties, die o.a. werd bekroond met de Anton Wachterprijs, de Gouden Boekenuil Publieksprijs en de Lucy B. en C.W. van der Hoogtprijs. In juni 2019 verscheen haar nieuwste roman, KAMERS ANTIKAMERS.

Penvriend(in) gezocht

Een oproep in de sectie 'vrijetijdsbesteding 10-17 jaar, interactief' van het netwerk-implantaat.

Ferry Wieringa

Ferry Wieringa schrijft verhalen over ogenschijnlijk onbeduidende levens en plekken. Figuranten spelen in zijn wereld de hoofdrol, alledaagse locaties vormen het decor. Zijn verhalen verschijnen in kranten, tijdschriften en online bij onder meer bij www.hardhoofd.com.

Buiten de muren van Jericho Base

"Ik zag hem op een landje, een onooglijk stuk grond..."

Humboldt City
2410

Tijdlijn

2119

De eerste burgerkolonisten zetten voet aan wal. Het zijn Zuidzee-eilandbewoners, wiens land door de stijging van de zeespiegel verdwenen is.

Bekentenis van een vechtende nazaat

Een dagboekfragment

door Kiza Magendane

2123

Vier jaar nadat de eerste kolonisten in de vorm van gerelocaliseerde Eilanders voet aan wal zetten op Antarctica komt nu ook de vrije of niet-gedwongen kolonisatie van Antarctica gestaag op gang.

Wilde Aardbeien

Aantekeningen bij een zeereis naar Antarctica

door Jan Postma

2127

2137

2141

2143

2144

2147

2150

2152

2156

2160

2170

2172

Steeds meer klimatologische ontberingen wordt het hoofd geboden en artificiële intelligentie heeft een ongekende vlucht genomen.

Het Rio Grande-Verdrag

Een Wikipedia-pagina over de Antarctische oorsprong van non-humaan recht

door Aafke Romeijn

2173

De kolonisatie is flink opgeschoten. Er zijn grote steden, het 'daglichtprobleem' is opgelost en het gaat goed met de keizerspinguïn.

De oase Humboldt City

Gedurfder dan Boyan Slat. Een reportage over de technologische oplossingen voor de ontberingen van Antarctica.

door Louise Fresco en Simon Vink

2174

2189

2190

2198

2201

2209

2216

2218

2219

2233

2250

2255

2265

2266

2410

Welkom op Project Antarctica! Op deze site bent u in 2419 en vindt u het archief van de kolonisatie van Antarctica die in 2119 begon. De komende weken wordt het archief steeds verder ontsloten. Schrijf u hier in voor de nieuwsbrief om iedere ochtend een nieuw verhaal te ontvangen. Dwaal over de kaart, struin door de tijdlijn en duik in de verhalen van de bewoners van Antarctica.

‘Welkom! Leuk dat je een kijkje komt nemen in de encyclopedie van het Antarctisch gebied. Als je deze introductie al eens eerder hebt gehoord en liever meteen door wilt, richt je duim naar de grond. Je wordt dan direct doorgeschakeld naar de inhoud van de encyclopedie. Houd je je duim gericht op de welbekende nikkelcirkel van SS DNA, dan ga je NU naar de intro.’

In de lens op de ogen verschijnt een kort stukje film waarin we iemand in 2021 op een laptop zien werken. In de film wordt niet gesproken, trage pianomuziek begeleidt het beeld.

‘Ah, weet je nog wel, de 21ste eeuw in de oude wereld?’ …pauze… ‘Nee, natuurlijk weet je dat niet! We weten immers vrijwel niets over deze eeuw en de eeuwen die daarop volgden. Historici duiden deze tijd dan ook meestal aan met de term “donkere eeuw”1Over het exacte begin van de "donkere eeuw" of "donkere digitale eeuw" bestaat onder historici enige onenigheid. Sommigen houden vol dat het begon 50 jaar na de grote digitaliseringsgolf halverwege het eerste decennium van de 21ste eeuw, anderen beweren dat het Rampjaar 2101 en de vloedgolf van 2122 de nekslag vormden voor wereldwijde geschiedschrijving.. Lang is aangenomen dat in deze eeuw het denken min of meer tot stilstand kwam. Archeologen en geschiedschrijvers vonden vrijwel uitsluitend plastic zonder informatie, zonder betekenis.’

Op de ooglenzen verschijnen drone-beelden van Spitsbergen, een dichtbevolkt, vruchtbaar eilandenrijk vlakbij de Noordpool.

‘Daar kwam verandering in toen archeologen stukjes film vonden in een opslagplaats op Spitsbergen, een paar groene eilanden midden in de Arctische zee waar Russische miljonairs graag vakantie houden. Wat bleek? Mensen dachten wel degelijk na in de donkere eeuw! De meeste van hun gedachten zijn echter verloren gegaan doordat bijna álle informatie in die tijd werd gedigitaliseerd. Digitale informatieopslag is een archaïsche vorm van opslag waarbij informatie in nullen en enen op een magnetische schijf terechtkomt. Het vreet energie, want de schijven worden warm en moeten continu gekoeld worden. Bovendien ontstaat binnen vijftig jaar “bitrot” waardoor digitale informatie al snel verloren gaat. We weten daarom niet precies hoeveel informatie destijds op deze manier is opgeslagen.

Op het zeldzame filmmateriaal waar je nu naar kijkt (film is een stuk robuuster materiaal dan de digitale, magnetische schijven) zie je een jonge man uit de donkere, digitale eeuw. Hij is bezig om op zijn computer digitale informatie in te voeren. Werkelijk uniek historisch materiaal!’

‘Logisch dat DNA-moleculen de beste vorm van informatieopslag bieden!’

Via de virtual-realitylens op de ogen wordt de bezoeker binnengevoerd in het lichaam van een mens. De bezoeker gaat naar binnen via de mond en komt al snel aan bij het hart. Daar zoomt de bezoeker in op de kamers van het hart, de organellen, weefsels, cellen, moleculen, en uiteindelijk: de dubbele helix van het DNA. Een frisse geur van citroen en bergamot wordt waargenomen in de hersenen en een heroïsch deuntje begint te spelen.

‘Terug naar onze tijd, naar jouw lichaam, jouw DNA: de meest duurzame vorm van informatieopslag op aarde! Al miljoenen jaren ligt een schat aan informatie besloten in het DNA van bacteriën, planten, dieren, en mensen. Uit het DNA in fossielen, diepe aardlagen en ijskernen hebben we informatie gevonden over het leven op aarde miljoenen jaren geleden. Logisch dat DNA-moleculen de beste vorm van informatieopslag bieden! Wij vinden dat nu vanzelfsprekend, maar het is eigenlijk een relatief recente uitvinding.’

Bewegende beelden van algen, begeleid door hun geur, verspreiden zich door de hersenen. Zachtjes klotsend water is te horen.

‘Aan het begin van de 23e eeuw werd wat geëxperimenteerd met de opslag van informatie in synthetische polymeren. Daarna volgde al snel de algablet, de eerste opslag van informatie in het DNA van algen – toen nog helemaal buiten ons lichaam. Je grootouders hadden vast ook een algablet. Misschien heb je ze wel eens horen klagen over de vele gaten die erin vielen?’ (lachend)

Terug naar de multi-sensory-ervaring in het hart van het lichaam, ingezoomd op de dubbele helix van het DNA, waaroverheen het logo van DNA SS.

‘DNA SS maakt de cirkel rond. Alle informatie over de mensheid verzameld in het lichaam van de mens zelf. Dat is onze missie. We zijn dan ook trots op onze pilot waarin we de geschiedenis van ons mooie land aan onze eigen medewerkers mogen brengen, of eigenlijk ín onze medewerkers mogen brengen.’ (lachend) ‘Altijd beschikbaar, altijd oproepbaar, nooit kwijt. Omdat deze geschiedenis in het DNA van de stamcellen is geïmplanteerd, zullen ook je kinderen altijd toegang hebben tot onze vaderlandse geschiedenis.’

‘Zijn er tegenstanders van deze vorm van DNA-geschiedschrijving? Ja, die zijn er.’

Video van groep boze Samoa in armoedige kleding, leidster met verbeten blik in de ogen. Opstand tegen DNA-opslag in het lichaam, Neely van Mary Bird-eiland is de leidster van deze beweging. Op demonstratieborden staat te lezen: ‘Hier ligt de grens, vergeten maakt ons mens!’

‘Zijn er ook tegenstanders van deze vorm van DNA-geschiedschrijving? Ja, die zijn er. Tegen onze plannen voor opslag in het lichaam is protest geweest. Dat geven we grif toe. De Samoa-opstandelingen menen, met een aantal andere, inheemse volkeren van Antarctica, dat vergeten noodzakelijk is voor ons voortbestaan. Dat toegang tot alle informatie onwenselijk – ja, zelfs onethisch is.

‘Ik kan hierover helder zijn: het is een achterhaald, ouderwets idee dat voortkomt uit een verkeerd begrip van DNA-opslag. Recente onderzoeken tonen namelijk aan dat met het toenemen van de hoeveelheid informatie binnen handbereik, we juist méér gaan vergeten. Vergeten is inderdaad menselijk en vergeten zal altijd mogelijk blijven! Het verschil is: jíj bepaalt waar de gaten vallen, wat je wilt vergeten. Jij maakt jouw eigen geschiedenis. DNA SS laat je de keuze: jouw geschiedenis, jouw DNA. Geniet ervan!’

De bezoeker voelt zich in een diepe tunnel vallen, waarbij jaartallen, beelden en teksten voorbij suizen. Er komt endorfine vrij; de bezoeker ervaart een gelukzalig gevoel.

1

Over het exacte begin van de "donkere eeuw" of "donkere digitale eeuw" bestaat onder historici enige onenigheid. Sommigen houden vol dat het begon 50 jaar na de grote digitaliseringsgolf halverwege het eerste decennium van de 21ste eeuw, anderen beweren dat het Rampjaar 2101 en de vloedgolf van 2122 de nekslag vormden voor wereldwijde geschiedschrijving.

2

Neely van Mary Bird-eiland, leidster van wat ook wel de de eilanders-revolte wordt genoemd, is de achterkleindochter van de eerste Neely, die op haar beurt is vernoemd naar het van oudsher onafhankelijke dorp Neely op Marie Bird-eiland.