Hanna Bervoets

Hanna Bervoets (1984) is schrijver, essayist en scenarist. Ze schreef zeven romans. In 2017 won ze de BNG Bank Literatuurprijs voor Ivanov, en de Frans Kellendonk-prijs voor haar gehele oeuvre. Welkom in het Rijk der zieken is haar meest recente roman.

Denkt u dat Samoa’s niet kunnen skiën?

Antwoord op een afwijzingsbrief

Fiep van Bodegom

Fiep van Bodegom is redacteur van De Gids. Ze schrijft regelmatig voor De Groene Amsterdammer en NRC, doorgaans over literatuur. Daarnaast publiceerde ze essays, proza en vertalingen.

Zeewierdagen

Dagboekfragmenten van een jonge vrouw op Antarctica.

Heidi Dorudi

Heidi Dorudi is filosoof, intersectioneel feminist, schrijver en projectmanager. Publiceert op dorudi.nl. Heidi schrijft aan haar eerste boek Metafysica en Kritiek bij Hannah Arendt: Over de mogelijkheid van vrijheid en verantwoordelijkheid in het politieke handelen.

Het ware beeld van de geschiedenis van Antarctica (1)

Deel 1 van een tweedelig seminar

Rob van Essen

Rob van Essen (1963) is schrijver, vertaler en recensent Angelsaksische literatuur voor NRC Handelsblad. Met zijn meest recente roman De Goede Zoon won hij de Libris Literatuur Prijs.

Drink wat met de Maanman

Een kroeggesprek op de Zuidpool.

Rodaan Al Galidi

Rodaan Al Galidi (1971) is dichter en prozaschrijver, hij studeerde in Irak af als bouwkundig ingenieur en kwam in 1998 in Nederland, waar hij asiel aanvroeg. Het asiel werd geweigerd en hij is uitgeprocedeerd. Al Galidi leerde zichzelf Nederlands en begon met schrijven. In 2007 kreeg hij een voorlopige verblijfsvergunning in Nederland. Hij ontving onder meer El Hizjra-literatuurprijs en de J.C. Bloemprijs. Zijn meest recente boek is de dichtbundel Neem de Titel Serieus.

De Laatste Pinguïn

Voordracht ter ere van de opening van het eerste Puck-warenhuis in Upper McMurdo.

Auke Hulst

Auke Hulst (1975) is romanschrijver, journalist en muzikant. Hij schreef negen boeken. Zijn meest recente werk is Zoeklicht op het gazon.

“LichtLand”™

Een geannoteerd shooting script van een netwerk-implantaatpromo voor “LichtLand”™

Emy Koopman

Emy Koopman is schrijver, onderzoeksjournalist en gepromoveerd literatuurwetenschapper. Haar eerste roman, Orewoet, verscheen in 2016 bij Prometheus en werd genomineerd voor de Fintro Literatuurprijs en de Bronzen Uil. Ze werkt aan een tweede roman. Via Hard//hoofd

De Adam en Eva van Antarctica

Interview in Antarctica nu - jubileumeditie.

Kiza Magendane

Kiza Magendane is schrijver, voor onder meer NRC en De Groene Amsterdammer, en beleidsondernemer die zich bezig houdt met burgerschap, identiteit, globalisering en Afrika in de wereld.

Bekentenis van een vechtende nazaat

Een dagboekfragment

Jelmer Mommers

Jelmer Mommers (1987) is journalist. Hij schrijft voor De Correspondent over klimaatverandering. In 2019 verscheen van hem Hoe gaan we dit uitleggen – Onze toekomst op een steeds warmere aarde. In dat boek komt de kolonisatie van Antarctica niet voor.

Grip of het gebrek daaraan

Aantekeningen van romancier Éric Vaye, schrijver van dé familiegeschiedenis van Antarctica, bezorgd door zijn redacteur

Thomas Muntz

Thomas Muntz is onderzoeksjournalist voor Platform voor onderzoeksjournalistiek Investico, daar doceert hij ook in de masterclass onderzoeksjournalistiek. Hij is tevens docent politieke filosofie en liberal arts aan de Universiteiten van Amsterdam en Tilburg. Thomas is initiatiefnemer van Project Antarctica.

De tijd van voor onze tijd

Over religie & wetenschap in de vroege geschiedenis van Antarctica

Rik Peters

Rik Peters (1989) studeerde filosofie en klassieke talen in Amsterdam (UvA en VU) en in Venetië (Ca’Foscari). Sinds september 2016 doet hij aan de University of Chicago promotieonderzoek naar het snijvlak tussen wetenschap, literatuur en filosofie in Hellenistisch Griekenland.

Operatie McMurder

Memorandum over spookuitdrijvingen in de suburbs van Antarctica

Jan Postma

Jan Postma (1985) werkt als journalist en fotograaf. Sinds 2010 schrijft hij voor De Groene Amsterdammer over onder meer literatuur, fotografie en beeldende kunst. In het voorjaar van 2017 verscheen zijn essaybundel Vroege werken.

Wilde Aardbeien

Aantekeningen bij een zeereis naar Antarctica

Aafke Romeijn

Aafke Romeijn (1986) zingt, schrijft, twittert en blogt over politiek, feminisme, haar kat Henk en pulp-tv. In april 2018 kwam haar debuutroman Concept M uit bij De Arbeiderspers, in mei 2019 verscheen haar nieuwe album M, de soundtrack bij het boek.

Het Rio Grande-Verdrag

Een Wikipedia-pagina over de Antarctische oorsprong van non-humaan recht

Kasper van Royen

Kasper van Royen (1983) studeerde Wijsbegeerte in Amsterdam en schrijft korte verhalen, columns en zo nu en dan een gedicht. Zijn meest recente roman is En toen kwam Annika.

Pinguïnperikelen

Overpeinzingen uit een pinguïnpretpark.

Babah Tarawally

Babah Tarawally, Sierra-Leoons-Nederlandse schrijver en gespreksleider die zich inzet voor onafhankelijke media in ontwikkelingslanden. Als columnist bij dagblad Trouw schrijft hij over (verborgen) discriminatie en racisme. ‘Gevangen in zwart wit denken’ is zijn meest recente boek.

Lunchen in Mofou

Een reportage uit de hoofdstad.

Jeroen Trommelen

Jeroen Trommelen (1956) is hoofdredacteur van platform voor onderzoeksjournalistiek Investico. Hij is onderzoeksjournalist, auteur van journalistieke boeken en voormalig bestuurder en voorzitter van de Nederlands-Vlaamse Vereniging voor Onderzoeksjournalistiek VVOJ. Tot augustus 2016 werkte hij als onderzoeksverslaggever bij de Volkskrant.

Roesland

0.1 Voorwoord:
De ondermijning van Roesland
身心自由

Louise Fresco en Simon Vink

Niña Weijers

Niña Weijers schrijft voor de De Groene Amsterdammer en is redacteur bij De Gids. Ze debuteerde met haar roman De consequenties, die o.a. werd bekroond met de Anton Wachterprijs, de Gouden Boekenuil Publieksprijs en de Lucy B. en C.W. van der Hoogtprijs. In juni 2019 verscheen haar nieuwste roman, KAMERS ANTIKAMERS.

Penvriend(in) gezocht

Een oproep in de sectie 'vrijetijdsbesteding 10-17 jaar, interactief' van het netwerk-implantaat.

Jericho Base
2172

Tijdlijn

2119

De eerste burgerkolonisten zetten voet aan wal. Het zijn Zuidzee-eilandbewoners, wiens land door de stijging van de zeespiegel verdwenen is.

Bekentenis van een vechtende nazaat

Een dagboekfragment

door Kiza Magendane

2123

Vier jaar nadat de eerste kolonisten in de vorm van gerelocaliseerde Eilanders voet aan wal zetten op Antarctica komt nu ook de vrije of niet-gedwongen kolonisatie van Antarctica gestaag op gang.

Wilde Aardbeien

Aantekeningen bij een zeereis naar Antarctica

door Jan Postma

2137

2141

2143

2144

2150

2152

2156

2160

2172

Steeds meer klimatologische ontberingen wordt het hoofd geboden en artificiële intelligentie heeft een ongekende vlucht genomen.

Het Rio Grande-Verdrag

Een Wikipedia-pagina over de Antarctische oorsprong van non-humaan recht

door Aafke Romeijn

2173

De kolonisatie is flink opgeschoten. Er zijn grote steden, het 'daglichtprobleem' is opgelost en het gaat goed met de keizerspinguïn.

De oase Humboldt City

Gedurfder dan Boyan Slat. Een reportage over de technologische oplossingen voor de ontberingen van Antarctica.

door Louise Fresco en Simon Vink

2189

2198

2209

2219

2265

Welkom op Project Antarctica! Op deze site bent u in 2419 en vindt u het archief van de kolonisatie van Antarctica die in 2119 begon. De komende weken wordt het archief steeds verder ontsloten. Schrijf u hier in voor de nieuwsbrief om iedere ochtend een nieuw verhaal te ontvangen. Dwaal over de kaart, struin door de tijdlijn en duik in de verhalen van de bewoners van Antarctica.

Rio Grande Verdrag

ondertekend: 3 september 2155 in Rio Grande, Argentinië
in werking getreden: 1 december 2155
partijen: bij ondertekening dertien landen, uitgebreid naar 142 landen in 2159

Het Rio Grande Verdrag werd in 2151 opgesteld in de Argentijnse stad Rio Grande, en regelde …

inhoud
1 Voorgeschiedenis
2 Totstandkoming
3 Inhoud
4 Consequenties

1 Voorgeschiedenis

In 2149 stuurde de multinational Octagon een team van veertien onderzoekers naar Jericho Base, een van de vroege basiskampen op het Argentijnse deel van Antarctica. Van daaruit zou men onderzoek doen naar mogelijke industriële toepassingen van virussen die door het smelten van het poolijs vrijkwamen. Octagon maakte daarbij gebruik van een uitgebreid netwerk van R-628-systemen, een vorm van artificial intelligence die wordt gezien als de voorloper van alle latere RZ-based systems. R-628 voerde alle handelingen uit waarbij sprake was van direct contact met de virussen, en analyseerde het DNA/RNA en gedrag van de virussen.

Al snel bleek R-628 dermate effectief in het analyseren van gedrag en big data van grote groepen virussen dat het systeem protocollen ontwikkelde waarmee het zeer accuraat kon voorspellen hoe virussen zich zouden gedragen in specifieke omstandigheden. De geanalyseerde data werden steeds vaker vertaald naar ‘behoeftes’ die virussen zouden hebben, en onderzoekers spraken al snel van ‘karaktertrekken’ van bepaalde virusgroepen. Zo legt onderzoeksleider Brent Howard in zijn onderzoeksrapporten uit dat bepaalde virusgroepen zich niet richten op verzwakte zoogdieren. Aangezien Howard in zijn onderzoek geen direct voordeel van dit gedrag kon identificeren deed hij als eerste de suggestie dat er mogelijk sprake zou kunnen zijn van een vorm van moreel bewustzijn bij virussen. In haar standaardwerk over non-humaan recht noemt Zosia Swierczek de onderzoeksrapporten van de Jericho-groep de eerste vorm van interspeciële empathie 1'Interspeciale empathie' is een centrale term in Antarctische Filosofie van de seculiere school. Omdat de term zowel filosofische als theologisch op gespannen voet staat met het fundamentele begrip van 'geïmpliceerde zorg', raakte Zosia Swierczek uiteindelijk in conflict met de faculteitsleiding van het Katholiek College in . Swierczek richtte vervolgens haar eigen Nieuw Instituut op in Humboldt City. tussen mens en virus, een van de basisvoorwaarden voor global politics.

In september 2150 komt een grote kolonie DDT-virussen vrij (later bekend geworden als het Jericho-virus). Nog voordat het onderzoeksteam het virus waarneemt, raken drie onderzoekers besmet en vertonen ernstige ziekteverschijnselen, waaronder langdurig braken, uitdroging en koorts. Door snel ingrijpen van R-628 kan verdere verspreiding voorkomen worden. R-628 treedt door middel van het uitscheiden van sequenties van scheikundige stoffen in een primitieve vorm van contact met het virus en sluit de eerste non-verbale overeenkomst.

In de nasleep van dit incident geeft onderzoeksleider Brent Howard een serie persconferenties die opzien baren omdat hij R-628 aan het woord laat om vragen van journalisten te beantwoorden. Hierdoor, en door zijn meeslepende vertellingen over het ‘leven’ van virussen, oogst hij mondiaal aanzien.
Howard werd met name bekend vanwege een uitspraak over cognitie bij non-verbale species. ‘Eeuwenlang is de mens arrogant genoeg geweest te denken dat taal het meest geavanceerde communicatiesysteem is, en dat wie niet terugpraat minder of zelfs geen bewustzijn kent. Hoe konden we zo hoogmoedig zijn? Men zegt wel eens dat een dom persoon niet weet hoeveel hij zelf niet weet. Ik denk dat er nog dommere mensen zijn: zij die denken te weten wat een ander niet weet.’

2 Totstandkoming

Al tijdens de onderzoeksperiode op Jericho Base komt een aantal overheden tot de conclusie dat het wenselijk is om de communicatie tussen mens, AI en andere levensvormen juridisch in te kaderen. In 2155 komen regeringsvertegenwoordigers van dertien landen (waaronder Argentinië, Australië, de Verenigde Staten en Duitsland) samen in Rio Grande, waar tijdens een top de tekst van het Rio Grande Verdrag wordt opgesteld. Aan het ondertekenen van het verdrag gaan tien dagen van onderhandelingen vooraf. Met name de Verenigde Staten protesteerden lang tegen het in het verdrag opnemen van artificial intelligence als onderhandelingspartner, maar gingen uiteindelijk overstag met een verwaterde formulering van artikel 4.B.

3 Inhoud

Het Verdrag is uitgesplitst in drie deelclausules. Het eerste deel gaat in op de definities van levensvormen en artificial intelligence. Het tweede deel gaat in op de plicht tot het formuleren van deelbelangen van verschillende partijen tijdens aanbestedings- en vergunningprocessen.2Ter stimulering van de Antarctische economie en harmonisatie van Antarctische standaarden introduceerden de Economische Verenigde Naties het kader voor aanbestedingen en vergunningen in 2128. In aanloop naar De Olympische Winterspelen werden, onder groot protest van onder meer de Eilanders, de vergunningskaders tijdelijk opgeheven. Het derde deel legt vast welke partijen zich aan het verdrag dienen te houden, en hoe de arbitrage wordt vormgegeven.
Tezamen vormen ze een indicatie van hoe de belangen van non-humane levensvormen en artificial intelligence moeten worden meegenomen in de besluitvorming rond het verlenen van vergunningen voor onderzoek, grondstoffenwinning en vestiging op Antarctica.

4 Consequenties

Het Verdrag werd snel na de eerste ondertekening geratificeerd door de meeste andere landen. Hierdoor werden grote bedrijven en onderzoeksinstellingen gedwongen zorgvuldig te verantwoorden op welke manier artificial intelligence werd ingezet en op welke manier deze AI inspraak zou hebben in het onderzoeks- en delvingsproces. Een aantal bedrijven trok zich daarop terug van Antarctica. Andere, waaronder Octagon, investeerden in ethische duurzaamheid.

Het Rio Grande Verdrag wordt tegenwoordig gezien als een eerste stap in de richting van global politics en het opstellen van het Verdrag voor de Rechten van Alternatieve Bewustzijnsvormen in 2235.

1

'Interspeciale empathie' is een centrale term in Antarctische Filosofie van de seculiere school. Omdat de term zowel filosofische als theologisch op gespannen voet staat met het fundamentele begrip van 'geïmpliceerde zorg', raakte Zosia Swierczek uiteindelijk in conflict met de faculteitsleiding van het Katholiek College in . Swierczek richtte vervolgens haar eigen Nieuw Instituut op in Humboldt City.

2

Ter stimulering van de Antarctische economie en harmonisatie van Antarctische standaarden introduceerden de Economische Verenigde Naties het kader voor aanbestedingen en vergunningen in 2128. In aanloop naar De Olympische Winterspelen werden, onder groot protest van onder meer de Eilanders, de vergunningskaders tijdelijk opgeheven.